
W roku 2026 obchodzimy 150 rocznicę urodzin jednego z najwybitniejszych przedstawicieli nurtu zwanego Młodą Polską – Mieczysława Karłowicza (1876 – 1909). Karłowicz to jeden z najważniejszych przedstawicieli muzyki europejskiej przełomu wieków, wywodzący się z tradycji postromantycznej. Stworzył własny, oryginalny świat artystyczny o specyficznym typie ekspresji. Jego mistrzami byli Wagner i Strauss. Jak pisze wybitny polski muzykolog Leszek Polony – Dzieło Karłowicza wykracza swym znaczeniem i uniwersalnością przesłania poza czas swego twórcy. Jego muzyka niesie ze sobą szczególny etos: skłania do zadumy nad ludzkim losem. Nad jego samotnością, tragizmem, a w tym wszystkim – wzniosłością. W 1895 r. Karłowicz wyjechał do Berlina, gdzie studiował grę na skrzypcach u Floriana Zajica oraz kompozycję u Heinricha Urbana. Jednocześnie uczęszczał na wykłady z historii muzyki, historii filozofii, psychologii i fizyki na wydziale filozoficznym Uniwersytetu w Berlinie. Podczas pobytu w Berlinie powstała większość spośród 22 zachowanych jego pieśni solowych, w tym 10 do słów Kazimierza Przerwy-Tetmajera, czołowego katastrofisty tego okresu.
Jego przedwczesna tragiczna śmierć zabrała Polsce i światu genialnego kompozytora o ogromnym potencjale twórczym, czego przykładem może być liryka wokalna. Podczas koncertu zostaną zaprezentowane wszystkie pieśni na głos i fortepian skomponowane przez Mieczysława Karłowicza.
ANNA MIKOŁAJCZYK-NIEWIEDZIAŁ
To uznana polska sopranistka, której działalność artystyczna koncentruje się na muzyce dawnej oraz repertuarze barokowym. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, współpracuje z najważniejszymi polskimi zespołami wykonującymi muzykę historyczną, m.in. Arte dei Suonatori, Capellą Cracoviensis, {oh!} Orkiestrą Historyczną, Capellą Viridimontana oraz Polską Orkiestrą Radiową. Jej interpretacje wyróżniają się stylową precyzją, dbałością o detale wykonawcze oraz naturalnością frazy, dzięki czemu należy do najciekawszych głosów polskiej sceny muzyki dawnej. Artystka regularnie występuje na prestiżowych festiwalach, takich jak Misteria Paschalia, Actus Humanus, Wratislavia Cantans, Mazovia Goes Baroque czy Festiwal Opera Rara. Współpracowała z wieloma uznanymi dyrygentami i specjalistami wykonawstwa historycznego, m.in. Paulem McCreeshem, Vincentem Dumestrem, Andreasem Speringiem, Benjaminem Baylem i Kaiem Wesslem. Ma w dorobku liczne nagrania płytowe, w tym albumy wyróżniane nominacjami do Fryderyków. Jej interpretacje muzyki barokowej – zwłaszcza kantat J.S. Bacha, utworów Monteverdiego czy oper Händla – spotykają się z dużym uznaniem krytyków. Ważną częścią jej działalności jest także promocja polskiej muzyki, w tym dzieł Gorczyckiego, Mielczewskiego i Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego.
EWA GUZ-SEROKA
To laureatka prestiżowej nagrody Fryderyk 2017 w kategorii Album Roku – Muzyka kameralna oraz nominacji w kategorii Najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej za płytę Łukaszewski – Musica Profana 1. Absolwentka Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w klasie fortepianu prof. Barbary Muszyńskiej i kameralistyki prof. Krystyny Borucińskiej. Adiunkt Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w Katedrze Kameralistyki Fortepianowej. W 2016 r. uzyskała tytuł doktora sztuki w Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, broniąc pracy „Fortepian w twórczości Pawła Łukaszewskiego”. Promotor: dr hab. Aleksandra Nawe, prof. AM w Łodzi. Koncertowała jako solistka i kameralistka w kraju i za granicą. Współpracowała z Filharmonią Narodową w Warszawie, Warszawską Operą Kameralną oraz Krajowym Biurem Koncertowym. Laureatka nagród dla pianistki na licznych konkursach wokalnych i instrumentalnych w kraju i za granicą. Dokonała nagrań polskiej muzyki solowej i kameralnej dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej.